De zeer gewaardeerde Oost-Vlaamse schrijver Stefaan Van Laere (46) uit Oostakker, die al meer dan 200.000 boeken aan de man/vrouw sleet, laat opnieuw van zich horen met een opmerkelijke uitgave, die de wielerliefhebber en zeker de wielerfans van Eddy Merckx zal beroeren en aanspreken. Een opmerkelijk en zeer openhartig boek, dat zeker op geen enkele boekenplank van de wielerliefhebber mag ontbreken. Ben je nu pro of contra Eddy Merckx, de kannibaal die onlangs 65 is geworden, liet tijdens zijn wielercarrière niemand onberoerd.

Ik weet als kleine bengel nog heel goed, dat in het café van mijn ouders, iedereen op zondagmorgen kwam pronostikeren wanneer een Ronde van Vlaanderen, een Parijs-Roubaix of het Belgisch- en/of Wereldkampioenschap werd verreden. Tien frank voor drie renners en wie de drie renners het dichtst wist te plaatsen, won de pot! In de namiddag zat bij ons niet het café vol maar de woonkamer, want iedereen zat op het tipje van zijn stoel, om toch maar geen seconde te moeten missen van het gevecht die de wielergladiatoren onder elkaar uitvochten en zoals steeds zijn er winnaars en verliezers en werd er na de wedstrijd nog urenlang gepalaverd aan de toog.

De dagen na een klassieker – wanneer Eddy Merckx weer eens de concurrentie in de vernieling had gereden of wanneer de kannibaal zoals Merckx ook wel genoemd werd, het had laten afweten – werd er bij ons in het café urenlang gediscussieerd en gestreden om het fenomeen ‘Eddy Merckx’! Niemand in Vlaanderen, maar ook tot ver buiten de landsgrenzen, liep zoveel over de tong als wielerlegende Eddy Merckx! En na uren discussie en na ettelijke glazen bier achterover gedrukt te hebben, trokken de wielerfreaks huiswaarts, elk overtuigd van hun groot gelijk! Want het spreekwoord zegt: ‘De beste stuurlui staan aan wal’ en dat is nog altijd een waarheid als een koe!

Inhoud van het boek!
De jeugd van auteur Stefaan Van Laere (°11 november 1963) werd gekleurd door de vele glansrijke prestaties van wielerkampioen Eddy Merckx (°17 juni 1945). In dit boek bundelt Stefaan een aantal herinneringen aan de grootste renner aller tijden, die niet voor niets de bijnaam de ‘Kannibaal’ kreeg. Ook Eddy’ s roemruchte tegenstanders zoals Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy, Luis Ocaña, Bernard Thévénet, Freddy Maertens, Roger De Vlaeminck en nog tal van andere wielercoryfeeën passeren de revue. De prilste van die herinneringen was de eerste Tourzege van Eddy Merckx, dertig jaar na Sylvère Maes op de dag dat de Amerikanen voet op de maan zetten!

De moeder van de schrijver groeide op in het Hagelandse dorpje Kersbeek-Miskom, aanpalend aan Merckx’ geboortedorp Meensel-Kiezegem. In dit dorp vond op het einde van de Tweede Wereldoorlog een drama van collaboratie en verzet plaats, met vele tientallen onschuldige slachtoffers tot gevolg. De naam van de familie Merckx – die de reputatie kreeg ‘zwart’ te zijn - was met dit onverkwikkelijk dossier verbonden, en de auteur legt in dit boek uit hoe de ouders van Eddy niets verweten kan worden. Integendeel zelfs, zowel vader als moeder Merckx leunden eerder aan bij het verzet en een van Eddy’s ooms kwam niet meer terug uit Bergen-Belsen, waar ook Anne Frank het leven liet.

Het boek is een absoluut hebbeding voor de wielerliefhebber! Het boek is ook gekruid met uniek beeldmateriaal.

Hoe bestellen?
Het boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ van Stefaan Van Laere, kun je als volgt in je bezit krijgen: Vanuit Belgie: stort 18,95 euro + 2 euro verzendingskosten, op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Het boek wordt je dan thuis toegestuurd.

Vanuit Nederland: stort 19,95 euro + 2 euro verzendingskosten op IBAN nummer BE04 9795 9327 4031 (BIC ARSPBE22) met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’, waarna bij ontvangst het boek u onverwijld thuis wordt bezorgd.

Auteur Stefaan Van Laere over ‘Eddy Merckx en ik’!
“Een boek over Eddy Merckx? Nóg een boek over Eddy Merckx, hoor ik de lezer al verzuchten. Alsof er al niet genoeg inkt aan de grootste wielrenner aller tijden verspild is. Ik kan alleen maar begrip voor deze reactie opbrengen. Inderdaad, met de boeken, video’s en dvd’s gewijd aan de loopbaan en het leven van wielrenner Eddy Merckx alleen al kan je een volledige bibliotheek vullen. Al van toen hij in 1962 Belgisch kampioen bij de nieuwelingen werd gaat er welhaast geen dag voorbij of hij staat wel ergens in een krant, tijdschrift of figureert op radio of televisie.”

“Op die bijna 50 jaar moet Eddy Merckx zowat de meest geïnterviewde en geportretteerde sportman ter wereld zijn. Naast zes opeenvolgende bekroningen als sportman van het jaar in België vanaf 1969, werd hij ook driemaal verkozen tot beste sporter van de wereld (1969, 1971 en 1974). Voeg daarbij nog een Nationale Trofee voor Sportverdienste, een UCI trofee voor Beste Wielrenner van de 20ste eeuw, de verkiezing tot Beste Belgische Atleet van de Eeuw, respectievelijk een derde en vierde plaats bij de VRT- en RTBf- verkiezing van ‘Grootste Belg’ en nog talloze bekroningen wereldwijd; en iedereen zal beseffen dat hij thuishoort in dat selecte lijstje van Belgen met een ruime bekendheid zoals Kuifje (Hergé), zangers Jacques Brel, Adamo, Rocco Granata en Soeur Sourire, de heilig verklaarde pater Damiaan en farmaceutisch wonder Paul Janssen. En met, meer recent, fenomenen als Arno, Helmut Lotti, Vaya Con Dios en Axelle Red”, vertelt Stefaan Van Laere levendig.

“In dit boek over Eddy Merckx hoef je dan ook geen wereldschokkend nieuws over deze wielrenner te verwachten. Ik ken weinig – of zelfs geen – mensen die gedurende een zo lange periode met engelengeduld en bereidwillig de media te woord hebben gestaan. Vooreerst uiteraard tijdens zijn carrière zelf, waarbij Eddy voor, tijdens en na de koers steeds manifest in woord en beeld naar voren werd gebracht. Maar die loopbaan eindigde in 1978, op het moment dat ik dit schrijf zowat 32 jaar geleden. Toch is Merckx in die 32 jaar, ruim langer dan de periode dat hij als wielrenner actief was, nooit uit de media geweest”, gaat Van Laere verder.
“Vooreerst bleven en blijven de sportjournalisten uit binnen- en buitenland, België’s meest bekende sportman vinden om zijn mening te ventileren over deze of gene koers of wielrenner.”

“Ik heb het altijd verbazingwekkend gevonden dat Eddy Merckx de pers al die tijd van dienst is gebleven, ook al had hij er zelf geen onmiddellijk voordeel bij. En intussen moet hem toch elke zinvolle vraag al minstens duizend keer gesteld zijn. Uiteraard waren er ook wel onderwerpen waarover Merckx na zijn carrière kon ondervraagd worden. Toen hij een paar jaar na zijn afscheid aan de wielersport een eigen fietsenfabriek oprichtte, was dat een nieuw verhaal goed voor alweer de nodige stof. De invalshoek dat een ex- wielergrootheid een aantal van zijn vroegere ploegmaats een job in de fabriek gaf, ging erin als zoete koek.”

“En dan was er natuurlijk de rol van Eddy Merckx als fiere vader toen zijn zoon Axel voor het meest onwaarschijnlijke beroep koos, namelijk ook wielrenner worden. Als zoon van de allergrootste renner uit de geschiedenis weet je dat je nooit je vader zal kunnen overtreffen, maar Axel nam de moeilijkste weg.”

“Alternatieven als een carrière in het voetbal (waarvoor Axel net als zijn pa wel enige aanleg bleek te hebben) of een postje in de fietsenfabriek bleken het niet te kunnen halen van de lokroep van de fiets. ‘Wie ben ik om hem te beletten te koersen!’ sloeg Eddy Merckx de handen ten hemel, goed wetend wat zijn zoon te wachten stond!”

“De wielerliefhebbers smulden ervan, want opnieuw een Merckx in het peloton was een aangenaam vooruitzicht. Als Axel ook maar een fractie van de erelijst van zijn vader bijeen fietste was het allang goed. Zelf had ik er de nodige twijfels bij, want ik wist goed hoe die sympathieke kerel van nabij door de critici zou gevolgd worden”, gaat praatvaar Stefaan Van Laere verder.

“Axel zelf leek er zich niets van aan te trekken en bouwde een mooie carrière uit met toch enkele prachtige uitschieters zoals een nationale titel, een legendarische ritzege in de Giro voor de ogen van zijn vader waarbij hij een huiveringwekkende val maakte en een bronzen medaille op de wegrit tijdens de Olympische Spelen.”

“Bij die val in de achtste rit van de Giro 2000 toonde Axel zich een volleerde Merckx. In een van de gevaarlijke afdalingen kwam hij ten val door de slechte stuurmanskunsten van Jose - Enrique Gutierrez. Stijf van de adrenaline klom Axel uit de ravijn en reed terug naar de kopgroep met onder meer Di Luca en Casagrande die elkaar zaten te beloeren. Terug bij de groep demarreerde Axel en won op schitterende wijze voor de ogen van zijn vader, die te gast als wielercommentator in zijn enthousiasme de cabine bijna afbrak”, weet Van Laere nog te vertellen alsof het pas van gisteren is.

Eddy Merckx over zijn zoon: “Axel? Die heeft meer karakter dan ik!”
“Eddy Merckx is een onuitputtelijk thema. Toen ik twaalf jaar oud was, wist ik al dat ik ooit een boek over hem zou schrijven. Het hoe en het waarom zal de lezer bij het vorderen van de bladzijden duidelijk worden. Ik wilde niet het zoveelste boek met nieuwe onthullingen en invalshoeken maken, maar wel een heel persoonlijk werk waarbij ik me laat leiden door de golven van mijn herinneringen en emoties. Verwacht dus geen chronologisch overzicht, maar veeleer het spel van associaties. Want de wielersport zit in mijn bloed, en Eddy Merckx ís de wielersport”, besluit de wandelende ‘Eddy Merckx’-encyclopedie Stefaan. Van Laere.

Meer informatie over het boek en over de schrijver vind je op www.stefaanvanlaere.be of op www.bola-editions.be.

---

Lees meer artikels.: Helmut lotti, Eddy merckx, Anne frank |

---